Bij ons heeft de natuur een eigen gezicht
We kunnen iets lelijks doen met de natuur en zij zal ons daarom niet lelijk aankijken. Maar hoe zou het zijn om te denken dat de natuur een eigen gezicht heeft, eigen ogen, een eigen lichaam, eigen emoties, een eigen naam? Dat de natuur geeft en wij aan haar geven, dat we een echte relatie met haar aangaan, zoals we dat met mensen doen? Zou dat iets in ons veranderen? Bij ons heeft de natuur een gezicht. Ze heet Gaya en is absoluut wonderschoon, en behalve dat ze een echt wonder voor het oog is, is haar geluid niet minder indrukwekkend.








